پوست ِِ تنم را بیرقت میکنم! پوست ِِ تنم را!

شهری به تاراج رفته اگر باشی!

مرا تابِِ قهر نیست دیگر! تحمل سکوت ندارم! از زندگیِِ خلاصه و ساکت من هرانچه میخواهی برای تو!

فقط قهر نکن! سکوت نکن! رو برنگردان!

اگر چیزی مانده که از دسترس ِِ تو دور است اگر چیزی مانده اگر! از ترس ِِ از دست دادن توست !

یک روزی هم وقتش میرسد که برایت بگویم! برایت بگویم که من خیلی تنهایی کشیدم! روزها و شب هایی که نبودی خیلی سخت تنهایی کشیدم

انروز شاید بدانی اینهمه اشتیاقِِ مریضگونه ی با تو بودن برای جبران ِِ همه ی ان نداشتن هاست! جای انهمه زخم فقط با بودنت التیام می یابد!

یک روزی هم وفتش میرسد برایت بگویم تنهایم نگذار ! دیگر تاب و تحمل ندارم!

نگذار کسی به تو نزدیک شود! نگذار کسی ....بگذار ....

بگذار میمِ مالکیتِِ نامِِ تو را تنها من صدا کنم!

باید زمین و زمان را بهم بریزم برای یافتن یک دامن

دامن اب نفتی

که از تو صبور تر مگر هست؟ که از من عاشق تر به تو مگر هست؟

بودنت حالم را خوب میکند

داشتنت حالم را خوب میکند

بودنت داشتنت حالم را خوب میکند

خودت را از من نگیر!

یار!

اگر بدانی اینروزها از داشتنت چه سر مستم! اگر بدانی یار!

برایت نوشتم دلی نمانده...به غارتم سعی تمام کرده ای ! دل تنگ توام! دلتنگ نگاهت....دل تنگ شام درست کردنت...دلتنگ بستنی زدنت...دلتنگ نگاه کردنت...دلم لبریز از چیری است که نمیدانم جیست اما هر لحظه از من سر میرود...بیا زیر سقف این اتاق بگذار باز دمهایت را نفس بکشم!

انگار....نه! سالهاست که حتما اشنای بی شک و شبهه ی منی! من بی تو طوفانم! من با تو طوفانم! طوفانِ ساکت و ساکنی که ارام و قرار از تو دارد و ندارد من با تو در تعلیقی مدام تکرار میشوم و محو میشوم و... من با تو همبن کلماتی ام که ناکام می مانند...من بی تو همین جمله های ناتما....